هفته بیست و سوم بوندس لیگا

 شکست وردربرمن در دیدار با اشتوتگارت و پیروزی بایرن باعث ایجاد فاصله و شکافی 7 امتیازی میان دو تیم صدر نشین شد،با این حساب شانس مردان اتمار هیتسفلد برای کسب عنوان قهرمانی این فصل بیش از پیش شد،ظاهرآ هیتسفلد عزم خود رو برای کسب هر سه عنوان این فصل اساس جزم کرده،پیروزی پر گل در برابر آندرلخت،بایرن با خیالی آسوده در بازی برگشت میزبان این تیم خواهد بود،در جام حذفی نیز تیم او از بخت زیادی برای رسیدن به دیدار فینال برخوردار است،و در بوندس لیگا نیز روز گذشته با تحقیر مردان توماس شاف وضعیت قرمزهای باواریا در جدول رده بندی مساعد تر از گذشته شد،هرچند که هنوز تا انتهای فصل زمان زیاد و بازیهای بیشماری باقی مانده است اما در بوندس لیگا بایرن با بیشتر حریفان سرسخت خود بازی کرده است و فقط دیدارهای دشواری با لورکوزن،اشتوتگارت،دورتموند و هرتابرلین پیش روی دارد،به نظر من در حال حاضر با بیشتر مراقب اشتوتگارت بود،اونا مجددآ جون گرفتند و فرصت جبران بازیها و امتیازات از دست رفته رو در هفته های آینده به خوبی دارند و میشه انتظار داشت که طی هفته آینده به رده های بالاتر جدول هم برسند و جای هامبورگ و برمن رو بگیرند!
در ترکیب روز گذشته بایرن با توجه به محرومیت مارک فن بومل شاهد حضور مارتین دمیکلیس در یک خط جلو تر و به عنوان هافبک دفاعی بودیم،میچو در این پست هم که در فصول گذشته سابقه بازی درش رو داره بسیار خوب و مسلط بازی کرد،اما نکته عجیب تر حضور شواینی در کنار میچو بود،او نیز روز گذشته در پست هافبک دفاعی بازی کرد،حمیت که در سمت راست خط هافبک بازی میکرد،ریبری در سمت چپ و میچو و شواینی نیز دو هافبک دفاعی بایرن بودند!هرچند که در لحظاتی از بازی جای خالی فن بومل احساس میشد اما در کل نمایش قابل قبولی از دو هافبک دفاعی دیدیم،این سومین دیداری بود که بایرن گلی رو دریافت نکرد و واسه خط دفاعی واقعآ باید بزنیم به تخته،در باره حضور شواینی در خط هافبک بدم نمیاد این مسئله رو هم بگم که اصلآ بعید نیست که توسط سرمربیان تیم ملی به مربیان بایرن برای استفاده از بازیکنان ملی پوش تحت هر شرایطی فشار بیاد،بهرحال تنها 90 روز به آغاز یورو 2008 باقی مانده و بازیکنانی ملی پوش تیم های باشگاهی باید در شرایط خوبی قرار بگیرند در آستانه شروع این مسابقات،بهرحال این حضور شواینی و یانسن و اینکه بیشتر میبینم به پولدی در این هفته های اخیر بازی میدن تا حدی میتونه به این مسئله ربط داشته باشه!

اما دو گلی که بایرن در برابر کارلسروهه به ثمر رساند،لوکا تونی مثل همیشه از اون گلهای خاص خودش زد،مهارت و کنترلی که این بازیکن روی توپ داره واقعآ بی نظیره. و فوق العاده از استیل بدنیش و قدرت بدنی خود برای فریب و جا گذاشتن حریف استفاده میکنه،ضربات نهایی او به توپ منحصر به فرد هست،گل فرانک ریبری هم گل بسیار خاص و انفرادی بود،شیطون کوچولوی مونیخ در این سه بازی اخیر بایرن بسیار عالی بازی کرد،چند پاس گل و دو گل فوق العاده،نوع گلهایی رو که بایرن به تیم کارلسروهه زد رو میشه انفرادی دونست،یعنی فقط روی نبوغ و استعداد بازیکنان به ثبت رسید و کمتر کار گروهی و تیمی در این گلها نقش داشت،از این مسئله به نظر من میشه این نتیجه رو گرفت که تیم حریف هرچند که با یک مهاجم بازی میکرد و بیشتر دفاعی بازی میکرد و آنچنان حرفی برای گفتن نداشت اما بسیار خوب دفاعی بازی کردند و اجزای انجام حرکات و حمله های تمرین شده رو به بایرن کمتر دادند و به همین جهت هم بود که دو گلی رو که بایرن زد فقط و فقط همین طور که گفتم روی حرکات انفرادی و استعداد بازیکنان به ثمر رسید